Andes'in halk hikayelerinden uyarlanmıştır. Çocukları çevreyi korumaya teşvik etmeyi amaçlamaktadır. Bir gün ormanda korkunç bir yangın çıktı. Koca bir ormanlık alan aniden kontrol edilemeyen bir orman yangınıyla sarmalanmıştı. Korkuya kapılan tüm hayvanlar evlerini terk edip ormandan kaçtılar. Bir derenin kenarına geldiklerinde, yangını izlemek için durdular ve çok cesaretsiz ve güçsüz hissediyo

Andes'in halk hikayelerinden uyarlanmıştır. Çocukları çevreyi korumaya teşvik etmeyi amaçlamaktadır. Bir gün ormanda korkunç bir yangın çıktı. Koca bir ormanlık alan aniden kontrol edilemeyen bir orman yangınıyla sarmalanmıştı. Korkuya kapılan tüm hayvanlar evlerini terk edip ormandan kaçtılar. Bir derenin kenarına geldiklerinde, yangını izlemek için durdular ve çok cesaretsiz ve güçsüz hissediyorlardı. Hepsi evlerinin yok oluşuna yakınıyorlardı. Ateşin söndürülmesi için kendilerinin hiçbir şey yapamayacağını düşünüyorlardı, küçük bir sinek kuşunun dışında. Bu özel sinek kuşu bir şeyler yapmaya karar verdi. Dereye daldı, birkaç damla su aldı ve ormana gidip ateşe damlattı. Sonra tekrar dereye döndü ve bunu bir daha yaptı, tekrar, tekrar ve tekrar gidip geldi. Diğer tüm hayvanlar inanmazlıkla izliyordu; bazıları sinek kuşunu "Boşuna uğraşma, bu çok büyük, sen çok küçüksün, kanatların yanacak, gagan çok minik, sadece bir damla, bu yangını söndüremezsin" gibi yorumlarla caydırmaya çalıştı. Hayvanlar küçük kuşun çabalarını küçümseyerek etrafta dururken, kuş onların ne kadar umutsuz ve perişan göründüğünü fark etti. Sonra hayvanlardan biri bağırdı ve alaycı bir sesle sinek kuşuna meydan okudu: "Ne yaptığını sanıyorsun?" Sinek kuşu ise, zaman kaybetmeden veya duraksamadan geri dönüp şöyle dedi: "Ben yapabildiğimi yapıyorum."